برند

به نظر من هر کسی برای خودش یک برند هست.

برندی که به راحتی مدل ذهنی، نوع فکر کردن، نوع کنار آمدن با مشکلات، نوع موفقیت ها و خیلی چیزهای دیگه اون شخص را تعیین میکنه.

البته این برند الزاما همیشه اون چیزی نیست که اون شخص دوست داره باشه و در ذهنش براش خیال بافی میکنه.

یعنی در حقیقت اگر این جور باشه، اون شخص بسیار خوشبخته.

بعضی از آدم ها صد و هشتاد درجه با برندی که دوست دارند باشند فرق دارند. بعضی از آدم ها هم یکم هم پوشانی دارند ولی کاملا اون نیستند و اینه که گاهی لو می رند. اما خوش به حال اونهایی که دقیقا همونی هستند که می خواهند.

این آدم ها اصیلند، شجاعند و بسیار واقعی.

این واقعی بودنشون همه اون اعتماد به نفس ها، موفقیت ها، عزت نفس ها و قدرتمند بودن ها را برای مخاطب معنی میکنه.

دوست دارم همچین آدمی باشم.

اما کار سختیه!

حدس می زنم قدم اولش اینه که هر چیزی که هستی رو بپذیری.

مثلا همین جا، همه نوشته های گذشته ات را بپذری و بگذاری باشه چون این ها تو بودی.